Terra perdida
esquecida nos intres do tempo.
Marxinada do mundo
mais non da terra e da vida.
Terra afundida
na inquendanza dun pobo que esperta,
no amor que con forza berra.
Pola liberación dos pesos
que nos forzan a decadenza.
Lugar de encontro,
pucheiro de soños,
trono de festa,
soidade perdida.
ESPERTA¡¡¡

Rompe as cadeas
voa ceive polas profundidades da mar azul
escoita o teu corazon e crece coma a escuma cerveceira
VOA¡¡¡¡¡